Heel transparant over drugsverleden

Gepubliceerd door admin op

Nulander Leeroy van Weert heeft samen met zijn maatje Jelmer drie jaar lang aan een film gewerkt die deels fictief maar ook deels autobiografisch is. Hij voert de hoofdpersoon Rik op in de film waarin het probleem psychose indringend in beeld wordt gebracht. In het verhaal schetst hij de nadelige verschijnselen die in zijn geval amfetamine hem bracht.

Door Herman van Dinther | Bron: Maggezien | Foto: Karel Goossens

Zijn ideaal is om beroepshalve volledig in het filmvak actief te kunnen zijn, de eerste stappen in die richting heeft hij gezet. Na de nodige dips heeft hij de weg omhoog weten te vinden. Samen met drie anderen heeft hij het productiebedrijf No End Cinema opgericht.
Een concreet resultaat is met de film ‘I’m Not Mine’ te bewonderen op 21 februari om 20.00 uur in Café Kerkzicht waar Dorpsraad Nuland een voorlichtingsavond houdt over drugsgebruik.
Leeroy (31): “Ik heb heel lang in Nuland gewoond, heb daar de basisschool gedaan voordat ik naar het Mondriaan College in Oss ging. Ik voelde al snel dat ik in het creatieve werk aan de slag wilde. Ik ging naar het SintLucas in Boxtel en studeerde daar vormgeving en kwam ook met het filmvak in aanraking. De stap naar de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht was in feite ook een logisch vervolg. Daar ben ik uiteindelijk ook afgestudeerd maar wel pas na een sombere onderbreking.”

Grote druk

“Om te kunnen afstuderen in 2016 moest ik een eindexamenfilm maken. Dat gaf mij een hoop stress, mijn dagen waren te kort. Voor mij reden om amfetamine te gaan gebruiken om de dagen te verlengen en beter te kunnen presteren. Ik had wel voor ogen wat ik wilde maken namelijk een film over mensenhandel in Turkije. Het lukte om crowdfunding te realiseren, ik had de crew gevormd en was ook al op locatiebezoek geweest. Maar ik kreeg een writers block. De amfetamine bracht mij geen euforisch gevoel, integendeel, ik raakte in psychose. Ik kon totaal niet meer functioneren, het contact met de realiteit ging helemaal verloren. Ik ging me steeds meer isoleren, normaal doen lukte niet meer. Mijn omgeving wilde dat ik me liet opnemen maar voor mij voelde dat als het opgeven van mijn vrijheid. Tegelijkertijd besefte ik dat wanneer ik niet geholpen wilde worden ik de mensen om mij heen zou verliezen. Ik ging akkoord met opname bij het GGZ  in Eindhoven waar ik ongeveer een maand ben geweest. Ik heb al bij al twee jaar een periode gekend dat het heel slecht ging vooral omdat ik psychotisch was en suïcidaal. Maar ik ben enorm geholpen door de mensen van het GGZ, zij zorgden ervoor dat ik weer grip kreeg op mijn leven. Mijn ouders, broers en vrienden hebben mij ook geweldig gesteund, daar ben ik hen dankbaar voor. Zij hebben mij door nooit aflatende steun en warmte fantastisch weer op de been geholpen en gehouden. Dat was heel belangrijk op momenten dat ik het alleen niet kon.”

Weer naar HKU

“Na deze moeilijke periode voor mij en ook mijn omgeving pakte ik mijn studie aan de HKU weer op om alsnog af te studeren als filmmaker. Ik besprak met mijn goede vriend Jelmer het plan om een film te maken over drugsgebruik. Dat kun je alleen met hulp van het Filmfonds wanneer je een erkend productiehuis bent of dat je met een eindexamenfilm bent afgestudeerd. Omdat wij de aanvrage deden in de coronatijd werd er wat soepeler met de voorwaarden omgegaan en kregen we groen licht voor ons script. We schetsen in de film de gemoedstoestand van Rik de nacht voordat hij zich laat opnemen. We brengen zijn strijd  om zijn moeilijkheden uit de weg te gaan indringend in beeld. Om een extra dimensie toe te voegen hebben we Rik een mes in de hand gegeven, om de relatie met zijn sociale omgeving op scherp te zetten. Dat maakt indruk en veroorzaakt angstgevoelens bij mensen die zich afvragen of hij gevaarlijk is.”

Steun

“Ons project is financieel dus gesteund door het Filmfonds maar ook door het Fonds voor de Kunsten in Amsterdam, de gemeente Den Bosch en door het Wijk- buurt- en dorpsbudget Nuland waar destijds wijkmanager Rutger Janssens zich sterk voor heeft gemaakt. Zijn opvolger Koen van Empel omarmt ons project ook en dat is van belang om het bereik van onze film te vergroten. De opnamen vonden plaats in Den Bosch en Nuland dus daar is al volop over gepraat. We gaan ervan uit dat er op 21 februari veel belangstelling is, Jelmer en ik zijn er als regisseurs  ook om een toelichting te geven. We hebben de film om te beginnen aangemeld bij een vijftal festivals in de hoop dat die door de selectie komt want we willen natuurlijk dat mensen de film ook echt gaan zien.”

Quote

Leeroy kan nog niet leven van zijn filmwerk dus hij doet nevenactiviteiten voor zijn inkomen

Categorieën: Nieuws