Ankertje voor Herman Roelofs
Interview Herman Roelofs
In de mooie mantelwoning van Herman en Pieta worden we gastvrij ontvangen. Vragen zijn bijna overbodig, Herman is een prettige spraakwaterval.
Geboren en getogen in Schaijk (1944), een boerengezin met 9 kinderen. Zeven jongens, twee meisjes en Herman is de vierde. In Oss deed hij de zesde klas en daarna naar Uden, naar de kostschool van de Kruisheren, het klein seminarie. Uit die tijd heeft hij een vriendenclub voor het leven overgehouden.
Daarna volgde militaire dienst, dat leek zonde van de tijd, maar het was een geweldige ervaring met mensen uit alle delen van Nederland. Herman was uiteindelijk rij-instructeur.
Inmiddels rond de twintig wil hij graag gaan studeren en dat doet hij in Tilburg, bedrijfseconomie én hij ging kamers.
De Heesche Pieta leert hij kennen in Uden bij Verhoeven, ze trouwen, want ze hebben een huis in Tilburg.
Zijn eerste baan was bij het Ministerie van Defensie in Den Haag; organisatie, efficiëntie en automatisering als organisatieadviseur. Ze verhuizen naar Leidschendam. Daar worden Janneke en Toon geboren. Het volgende woonadres was Gouda.
Na anderhalf jaar gaat hij naar Sociale Zaken, dezelfde baan. Daar voelde hij zich goed op zijn plek. Hij werd als Brabander gewezen op een baan in Den Bosch, arbeidsmarktonderzoek en -beleid en dan belanden ze in 1976 in Nuland. Daar werd de jongste dochter Marieke geboren. Het huis was van familie van Pieta. Herman had nog wel willen verhuizen naar Schaijk, maar de kinderen niet. Vervolgens werkte hij als secretaris bestuur Arbeidsbemiddeling, de functie verviel en op het laatst was hij hoofd juridische zaken en ontslagzaken. Een zeer verantwoordelijke baan, met onvoorstelbaar veel plezier gedaan, zegt hij hierover. Jaarlijks eten de oud-medewerkers nog met elkaar.
Het eerste vrijwillig klusje was het beveiligen van de spoorwegovergang Kerkstraat met spoorbomen. Pastoor van Erp kwam op huisbezoek en hij had uitgezocht dat Herman een geschikt kerkbestuurder zou zijn. Tien jaar bij pastoor van Erp, 40 jaar bij pastoor Verbakel. Dat was een goeie keuze, want voor de kerk heeft hij veel projecten gedaan: aanschaf orgel, altaar, verharden van de toegangspaden pastorie en kerkhof, de polderkerk en het Keltisch kruis, herdenkingsboom oorlogslachtoffers Nuland en Kruisstraat, het oorlogsmonument op het kerkhof en de kerststal op de kiosk! Daar heeft ongelooflijk veel tijd en energie in gezeten. Hiermee laat hij een mooie erfenis achter.
Van de peuterspeelzaal was hij tien jaar voorzitter. Na zijn pensioen, ouderenadviseur bij het RIGOM in Oss, nu voor Farent en daarbij bemenst hij tweewekelijks het Infopunt van deze organisatie in De Meent. Voor De Klepel is hij bezorger in de polder, maar ook het ophalen van de zakjes in dit grote gebied. Voor Het Open Venster helpt hij bij de Rommelmarkt vanaf vrijdag met het ophalen van de spullen, uitpakken en tijdens de markt. Hij was tientallen jaren de grote man bij een Kerstpakettenorganisatie in Rosmalen. Zij zamelden voedingsmiddelen in bij de supermarkt voor kerstpakketten, ook in Nuland. Dit stopte a.g.v. de privacywet.
En Herman heeft nog hobby’s: Ekiden (estafetteloop) bij Prins Hendrik in Vught, hardlopen doet hij nog elke zondag. De Zevenheuvelenloop. Wandelen, de 80 van de Langstraat 14 keer, de Vierdaagse 24 keer. Wielrennen en zwemmen. Ziet hij water, dan springt hij erin, de zwembroek ligt daarom altijd in de auto. Skiën, al 46 jaar en nog steeds!
Zowel in zijn werk als in zijn vrijwilligerswerk heeft hij altijd het sociale aspect belangrijk gevonden, dus niet alleen vergaderen, maar wat speelt er in je leven en omgeving. Herman noemt zich ook een mensen mens, als mens tussen de mensen staan. Dat herkennen we wel.
Dan de kinderen en kleinkinderen, uiteraard staat hij voor ze klaar. We zien ook een mooi knutselwerkje hangen, gemaakt met zijn kleindochter. In november gaan ze weer samen een paar weken naar het gezin van Marieke in Nieuw-Zeeland.
Uit alles blijkt dat Herman een echt mensenmens is en zich al bijna 50 jaar met hart en ziel inzet voor het Nulandse. Daar zijn we hem zeer dankbaar voor, dit Ankertje van Verdienste zit gespeld op een mens met een goede inborst. En we zien dat hij het ook met trots draagt!
