Ankertje voor Maria Bosch-Egelmeer
De Ziekenactie of Het Open Venster ligt haar na aan het hart, dat is het eerste wat ze zegt en dat komt ook in het gesprek regelmatig terug. Ze praat er graag en met verve over, maar we leren deze geboren Vinkelse (26-04-1954) toch wat beter kennen tijdens het gesprek.
Ze is de zevende in een gezin van twaalf kinderen, daar komt zeker het zorgen voor anderen vandaan denkt ze. Ze gingen met de hele buurt, de Koksteeg, naar de school in Vinkel.
In Heesch volgde ze de VGLO. Daar moesten ze een soort van stage lopen. Ze komt bij de winkel Van de Akker-van Kreij in Geffen, waar ze daarna mocht blijven werken. Toen ze 18 jaar was volgde ze haar hart en heeft ze de opleiding Gezinshelpster gevolgd en dit werk gedaan tot haar trouwen in 1976.
Via een schoonzus ging ze aan de slag bij het gezin van Hannie Zwanenberg, totdat ze zelf kinderen kreeg.
Daarnaast ging ze met haar Willie bij Restaurant van Heeswijk werken om wat bij te verdienen. Dit hebben ze met veel plezier nog jaren gedaan en er vriendschappen voor het leven gesloten met de collega’s. Het liefst stond ze in de keuken als 1ste kok.
Eerst woonden ze in Geffen, gelukkig kiezen ze al na anderhalf jaar voor Nuland.
Willie begon de drukkerij begin jaren tachtig in de garage, later in Geffen. Maria deed er als vanzelf hand en spandiensten, de administratie, boekhouden, zorg voor het personeel waaronder elke maand een lunch verzorgen, op het laatst waren dat 125 man. Heel veel tijd doorgebracht.
Toen ze net in Nuland woonde heeft ze vijf jaar in het bestuur van Be Quick gezeten.
In 1990 overleed de moeder van Willie, daar heeft ze vaak voor gezorgd en dat lag haar erg goed.
Toen begon ze met de Ziekenactie, als we dit ter sprake brengen passeren er een scala aan activiteiten waar ze erg enthousiast over is. De Rommelmarkt met alles wat daarbij komt kijken, het bezoeken van zieken, attenties rondbrengen met Pasen, organiseren Kerstvieringen.
Gaan ze ergens naar toe, dan krijgen de mensen die niet mee kunnen nog een pakketje, niemand wordt vergeten.
De vakantieweken, de Nationale Ziekendag, bezoeken van de mensen op Jozefoord en Mariaoord of waar er maar ook Nulanders geplaatst worden. In het verleden ook in de ziekenhuizen in Oss en ’s-Hertogenbosch.
Ze laten bloemetjes bezorgen en komen nog op bezoek als daar behoefte aan is.
Ook zorgenkinderen worden regelmatig bezocht met kadootjes, ook aan de ouders wordt dan gedacht. Wanneer een ouder ernstig ziek is wordt er aan de kinderen gedacht in de vorm van een attentie of dagje uit.
Het siert de club dat ze meebewegen met de tijdgeest en de veranderde behoeftes.
Het Open Venster wordt door Nulanders ook op handen gedragen, dat zien ze bij het aantal stemmen bij de RaboClubsupport actie en regelmatig worden er donaties gedaan. Ook de jaarlijkse collecte levert ook veel geld op.
Ze heeft zelfs nog tijd voor hobby’s zoals bloemschikken of iets maken achter de naaimachine.
Carnavalclubje “Hoe zo gek” ontstond als ouders van een vriendengroep. Een aantal jaren fanatiek meegedaan aan de optocht, nu nog een gezellige avond samen. Carnaval vieren ze met haar vrienden en het gezin.
In de winter gaan ze graag skiën, dagelijks wordt er gewandeld, maar verder is ze niet zo dol op sporten. “Zorgen dat zit me in het bloed”, zegt ze en daar zijn we ook van overtuigd.
Met de camper gaan ze zo’n twee maanden per jaar weg, zomer en winter en bij voorkeur naar Oostenrijk. In de zomer zijn Frankrijk, Portugal, Griekenland ook leuk.
Ze hebben twee zoons, vijf kleinkinderen en twee lieve schoondochters. En daar had en heeft ze altijd tijd voor!
Maria heeft het Ankertje van Verdienste gekregen omdat ze zich al 35 jaar met hart en ziel inzet voor het Open Venster. Met haar zorghart en energie kan ze nog veel betekenen voor de Nulanders en wat is dat fijn!
